Category Archives: Moji pogledi i stavovi

Socijalni otpor, demokratija i vlast u BiH

Sagovornik Novog Fronta je prof. dr Ivan Šijaković, sociolog, profesor Opšte sociologije, Klasičnih i Savremenih socioloških teorija na studijskoj grupi sociologija na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Banjoj Luci.

1. Profesore Šijakoviću, zastupate tezu da Bosnu i Hercegovinu može spasiti samo vladavina stručnjaka. Ima li BiH te stručnjake, ko su oni, i da li su dovoljno stručni da društvo, koje je evidentno posrnulo u svim sferama, povedu u boljem smijeru?

Ivan Šijaković – Sociologija i BiH

Četiri pitanja o mestu i ulozi sociologije u bosanskohercegovačkom društvu

Stanje i problemi bosanskohercegovačkog društva danas, vapiju za sociologijom i sociološkim promišljanjem, anlizom i istraživanjem. Već dvadeset godina ovo društvo predstavlja pravu “laboratoriju” za društvene nauke, posebno za sociologiju. To nama kao sociolozima može predstavljati “zadovoljstvo” zbog prilike da pratimo, analiziramo, istražujemo, komentarišemo, ali kao članovima tog društva i učesnicima u svakodnevnim događanjima, ostavlja gorak ukus i osećaj tjeskobe zbog problema, protivrječnosti, konflikata, fragmentacije, tribalizacije, socijalnog, kulturnog i duhovnog zaostajanja bosanskohercegovačkog društva za razvijenim delovima svijeta. Da bi sociologija bila spremna odgovoriti na takvo stanje i izazove, mora stalno propitivati svoje stanje i poziciju, počevši od teorijsko metodološkog okvira, akademskog mjesta i uloge, pa do prihvatanja i priznanja mjesta sociologa u našem društvu danas. U tom smislu, čini mi se, da je potrebno imati u vidu i uvijek postavljati bar četiri pitanja o stanju sociologije i njenom uzajamnom odnosu sa bosanskohercegovačkim društvom: 1) kakvo je teorijsko stanje sociologije kod nas? 2) Kakvo je stanje unutar sociologije kao akademske discipline (položaj na univerzitetima)? 3) Kakva je sociološka infrastruktura u BiH? 4) Kakav je prostor i mogućnosti zaposlenja mladih diplomiranih sociologa?

BiH može spasiti samo vladavina stručnjaka

05.02.2012
U najnovijem Mostu Radija Slobodna Evropa razgovaralo se o tome da li je Bosna i Hercegovina osuđena na permanentnu krizu. Sagovornici su bili dva univerzitetska profesora – Asim Mujkić, profesor Fakulteta političkih nauka u Sarajevu, i Ivan Šijaković, profesor sociologije na Univerzitetu u Banjaluci. (razgovor vodio Omer Karabeg)
Razgovaralo se o tome da li će Bosna i Hercegovina nakon formiranja Vijeća ministara početi da se izvlači iz krize ili će se nastaviti sukobi lidera vladajućih partija, šta je danas Bosna i Hercegovina – federacija, konfederacija ili savez entiteta, zašto je 17 godina nakon završetka rata i dalje veliko nepoverenje među narodima Bosne i Hercegovine, ko je kriv za dugogodišnju krizu – lideri ili politički sistem, postoji li državni okvir u kome bi Bosna i Hercegovina mogla funkcionisati, zašto su bosanskohercegovački političari praktično nezamjenjivi, da li bi se masovnim bojkotom izbora mogle delegitimisati sadašnje političke garniture, kao i tome da li bi Bosnu i Hercegovinu mogla spasiti vladavina stručnjaka koji ne pripadaju političkim partijama.
Omer Karabeg: Mislite li da će nakon formiranja Vijeća ministara, na šta se čekalo više od 14 mjeseci, Bosna i Hercegovina postepeno početi da se izvlači iz krize?

DRŽAVA, VIZE I KRASTAVCI KORNIŠONI

Južni Sudan je postao 193. članica Ujedinjenih nacija. Naizgled, sve se desilo brzo, od proglašenja nezavisnosti (9. 7. 2011.) koje je označio predsednik novoformirane države Salva Kir rečima „zaklinjem se da ću kao predsednik Republike Južni Sudan biti veran i istinski odan Republici“, do aklamativnog prihvatanja predloga o prijemu u članstvo Ujedinjenih nacija na Skupštini UN (14. 7. 2011.) i domaćinskog ohrabrenja od strane generalnog sekretara UN Ban Ki Muna: „Dobrodošlica Južnom Sudanu. Dobrodošlica u zajednicu nacija”. Dotadašnji (formalni) predsednik “celog” Sudana i sadašnji predsednik Severnog Sudana Omar al Bašir prvi je priznao novu državu, zatim je to učinio Obama u ime SAD, a među prvih pet zemalja koje su priznale proglešenje samostalnosti Južnog Sudana, bila je (pogodite!) i Crna Gora. Treba napomenuti da je ovome prethodio referendum organizovan od 15. do 19. januara 2011. godine gde je 98,83% građana glasalo za nezavisnost Južnog Sudana, koji su prethodno odobrile i njegove rezultate prihvatile vlasti Severnog Sudana i njihov predsednik Omar al Bašir. Ovakav trenutak željno i nestrpljivo iščekuje nekoliko oblasti, regija i entiteta koje su proglasile nezavisnost (Pridnjestrovlje, Južna Osetija, Sevrni Kipar, Kosovo…..) a još više je onih koji bi to rado učinili ali ih sprečava nedostatak hrabrosti i nepovoljne okolnosti u bližem i daljem međunarodnim okruženju. Međutim, takav “idiličan” trenutak je bio konačan ishod višedecenijskog građanskog rata u Sudanu i secesionističke borbe pokreta za Južni Sudan pod vođstvom Džona Geranga (umro 2005. godine ) i više od dva miliona poginulih građana Sudana.

Mladi i moral

Odgovori na pitanja novinara lista Glas Srpske
Da li u našem društvu postoji kriza morala i na koji način se ona manifestuje kod mladih ljudi?
Kriza morala u našem društvu postoji već duži period, vremenski mereno, već nekih 20-tak godina. U tom periodu je došlo i do potpunog nestanka morala (rat, neposredno predratno vreme i par godina posle rata) , odnosno vadavine nemorala, u društvu, društvenim grupama i kod pojedinaca. Preciznije rečeno, mi danas nemamo osnovne elemente razvijenog i sigurnog morala kao važne kohezivne društvene snage. Nemamo moralne norme, jer se može raditi sve ono što je u ranijem periodu, kao i u današnjem razvijenom, demokratskom i civilizovanom društvu nedopustivo i podložno jvanoj građanskoj osudi i odbacivanju, kao što su: organizovani kriminal, otvoreno nasilje, krađa, otimonje, ratno profiterstvo, korupcija, prevare, manipulacije, pucnjava i ubistva na ulici, nepotizam, zloupotreba položaja, trgovina ljudima, nedozvoljenim sredstvima, narkoticima, razni crnoberzijanci, sive zone, politička trgovina, pojava lažnih heroja i samozvanih vođa, stručnjaka, gatara, nadrilekara, kupovina diploma i slično.